Op excursie met het vak ᴀᴀʀᴅʀɪᴊᴋsᴋᴜɴᴅᴇ! Dat klinkt als 𝘪𝘯𝘷𝘶𝘭𝘣𝘰𝘦𝘬𝘫𝘦, 𝘰𝘯𝘷𝘦𝘳𝘴𝘵𝘢𝘢𝘯𝘣𝘢𝘳𝘦 𝘴𝘵𝘦𝘮 𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘦 𝘮𝘪𝘤𝘳𝘰 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘣𝘶𝘴 𝘦𝘯 𝘣𝘰𝘵𝘦𝘳𝘩𝘢𝘮𝘮𝘦𝘯𝘬𝘰𝘳𝘴𝘵𝘫𝘦𝘴 𝘵𝘶𝘴𝘴𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘣𝘶𝘴𝘴𝘵𝘰𝘦𝘭𝘦𝘯.
Niets was echter minder waar (behalve dat invulboekje dan), toen onze 𝘇𝗲𝘀𝗱𝗲𝘀 de voorbije weken beurtelings richting de S͟c͟h͟e͟l͟d͟e͟v͟a͟l͟l͟e͟i͟ trokken. Onze wetenschapsrichtingen van het laatste jaar breidden hun excursie (ah ja, ‘t zijn wetenschappers) nog uit met een – bij momenten stevige – wandeling doorheen het V͟e͟r͟d͟r͟o͟n͟k͟e͟n͟ ͟L͟a͟n͟d͟ ͟v͟a͟n͟ ͟S͟a͟e͟f͟t͟h͟i͟n͟g͟e͟!
Die bus was er wel, zonder boterhammenkorstjes weliswaar – maar eens ter plekke gebruikten ze een stalen ros om zich langsheen de Scheldevallei in de buurt van Temse te bewegen! Trappen met die benen, jongelui!
Een poëtische ziel noemde de Schelde ooit een blauwe ketting met groene parels, verwijzend naar de vele natuurgebieden langs de rivier. In de Scheldevallei wisselen die machtige stukken riviernatuur af met pittoreske dorpjes en weidse velden. Het pöetische stuk namen ze zonder twijfel al wel eens op tijdens de lessen Nederlands maar na deze uitstap hebben begrippen als ‘𝐬𝐥𝐢𝐤𝐤𝐞𝐧’, ’𝐬𝐜𝐡𝐨𝐫𝐫𝐞𝐧’ en ‘𝐬𝐥𝐢𝐛’ geen geheimen meer. Goed gespreksonderwerp bij het avonddiner, toch? ⁽ⱽᵒᵒʳ ᵈᵉ ᵃᵖᵖᵉᵗⁱʲᵗ ᵐⁱˢˢᶜʰⁱᵉⁿ ⁿᵃ ᵈᵉ ᵐᵃᵃˡᵗⁱʲᵈ?⁾
Analoog aan wat het leerplan voorschrijft, trokken onze wetenschappers nog een tikkeltje verder – richting de monding van de 𝙒𝙚𝙨𝙩𝙚𝙧𝙨𝙘𝙝𝙚𝙡𝙙𝙚: Het Verdronken Land Van Saefthinge – Hoezo, verdronken? Vraag ernaar bij u bijna-volwassen-snaak ; hij/zij antwoordt er met plezier op ⁽ᵃˡˢ ʰⁱʲ/ᶻⁱʲ ᵒᵖᵍᵉˡᵉᵗ ʰᵉᵉᶠᵗ ⁿᵃᵗᵘᵘʳˡⁱʲᵏ!⁾.
Fijn om samen weg te zijn – dat sowieso! Dankjewel aan de strakke, professionele begeleiding van 𝒎𝒆𝒗𝒓𝒐𝒖𝒘 𝑽𝒂𝒏 𝑩𝒆𝒓𝒆𝒏𝒅𝒐𝒏𝒄𝒌𝒔 𝒆𝒏 𝒎𝒆𝒗𝒓𝒐𝒖𝒘 𝑺𝒆𝒈𝒉𝒆𝒓𝒔. Ook alle andere collega’s die mee de bus opstapten: dikke merci om de botten aan te trekken en mee uit te waaien!
@de_scheldevallei @nationaalparkscheldevallei
Comments are closed