Ook onze zesdejaars hadden donderdag en vrijdag geen gewone schooldagen. (Oké, ze duurden nét wat langer — “tot half vijf? echt?”, maar uiteindelijk stonden ze daar toch allemaal, klaar en verrassend enthousiast.) Twee dagen die helemaal in het teken stonden van bezinning en teambuilding.
De bezinningsdag bracht hen in kleine groepen samen met geloofsgetuigen en inspirerende sprekers. Johnny De Mot, Kautar Oulad El Haj en Hans Geybels) deelden verhalen die raakten, verrasten of aan het denken zetten. Andere leerlingen kozen voor bewegingsoefeningen, stilte op de mat of gesprekken die nét dat beetje dieper gingen. Een dag die niet draait om punten of deadlines, maar om even stilstaan bij wie je bent en waar je naartoe wil.
De teambuildingsdag gooide het over een heel andere boeg: energie, muziek, beweging. Jamaicaanse dans, circustechnieken, jongleren, workshops met ukelele en trombone… het was één lange stroom van proberen, lachen, opnieuw proberen. En natuurlijk mocht stevige teambuilding niet ontbreken: onze partner De Aanstokerij zorgde voor groepsopdrachten die soms makkelijker klonken dan ze waren. (𝘉𝘭𝘪𝘯𝘥𝘥𝘰𝘦𝘬 𝘰𝘱 𝘦𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘵𝘰𝘦𝘭 𝘷𝘦𝘳𝘱𝘭𝘢𝘢𝘵𝘴𝘦𝘯? 𝘗𝘳𝘰𝘣𝘦𝘦𝘳 𝘩𝘦𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘦𝘦𝘯𝘴.)
En dan rolt het weekend binnen. Met de stille hoop dat onze zesdes hun laatste jaar starten in een groep waar iedereen zichzelf kan zijn, waar ruimte is voor groei, voor fouten, voor vriendschap. Dat ze in juni, op de receptie (ja, ze dromen er nu al van), met een warme knuffel en een glas cava kunnen terugkijken op “ne schonen tijd”.
You go, zesdes. Dit jaar is van jullie.
Comments are closed